خداوند در قرآن صریحاً درباره ی گروهی از کافران گناهکار سخن از مجازات جاویدان(خلود) به میان آورده است. به طور مثال در آیه ی 68 سوره توبه می خوانیم که:«خداوند به مردان و زنان منافق و کفار وعده ی آتش سوزان جهنم داده که در آن جاودان خواهند بود».

سوالی که برای همه ی سطحی نگران پیش می آید این است که چرا انسانی که در عمر محدود خود گناهی کرده است عذاب جاودانه دارد؟آیا این با عدل خداوند سازگار است؟ چگونه می توان آن را با اصل عدالت خداوند توجیه کرد؟

مفسرین و علمای ما به این سوال چند پاسخ داده اند.یک پاسخ آن با توجه به آیه 54 سوره «یس» است. می فرماید:«امروز(روز رستاخیز) به هیچ کس ستم نمی شود و جز اعمال خود شما جزایی برای شما نیست». یعنی اعمال و گناهانی که ما در این دنیا انجام می دهیم نتیجه اش را در آخرت می بینیم.مجازات ها و کیفر های آخرت مشابه با این دنیا نیست که مثلاً شخصی که مرتکب تجاوز و سرقت شده او را مدتی به زندان افکنند. بلکه آثار و خاصیت خود کارهای ماست که نتیجه اش در آخرت هویدا می شود.با یک مثال این قضیه روشن می شود:

شخصی الکل مصرف می کند و هر چه به او می گویند این الکل عوارض بسیار بدی دارد توجهی نمی کند. ممکن است چند صباحی لذت ببرد، چند هفته الکل مصرف می کند و لذت آن باعث شده است که عوارضش را از یاد ببرد. ولی بعد از مدتی به زخم معده ی شدید(که یکی از عوارض مصرف الکل است) دچار می شود که تا آخر عمر عذابش می دهد.نمی شود ایراد گرفت که او که فقط چند هفته الکل مصرف کرده چرا باید تا آخر عمر درد زخم معده را تحمل کند.بلکه این چیزی است که خودش آگاهانه پذیرفته است. در آخرت هم مجازات ها به همین شکل است. یعنی  نتیجه و آثار اعمال ماست و این با عدل خداوند به هیچ عنوان ناسازگار نیست.

پاسخ دیگری که می توان به آن ها داد این است که قائل شدن رابطه ی زمانی بین انجام گناه و نتیجه و مجازاتش اشتباه است.به طور مثال کسی ممکن است در این دنیا مرتکب قتل عمدی شود و مثلاً او را با یک درجه تخفیف به حبس ابد محکوم می کنند.زمان گناه در این جا یک لحظه بوده ولی قاتل تا آخر عمر در زندان است.همه این مجازات را قبول دارند. پس نباید رابطه ی زمانی بین انجام گناه و نتیجه اش قائل شد. زیرا کیفیت انجام گناه مهم است.یک مثال دیگری که می توان آورد این است که شخصی در مدت عمر کوتاه خود یک بدعتی را پایه ریزی می کند که ممکن است تا هزار سال مردم به آن بدعت عادت کنند.عادلانه نیست که این شخص که در مدت عمر کوتاه خود (بطور مثال حداکثر 70 سال) این کار را انجام داده است به همان مدت مجازات شود. زیرا بدعتی که او پایه ریزی کرده است باعث شده است که تا هزاران سال مردم گرفتار آن باشند.

«خلود» در دوزخ و مجازات جاودانه تنها برای کسانی است که تمام روزنه های نجات را به روی خود بسته اند و از روی آگاهی و عمد غرق رد گناه شده اند، آنچنان که تاریکی گناه تمام وجود آن ها را در بر گرفته و در حقیقت به رنگ گناه و کفر در آمده اند.(تفسیر آیه ی 81 سوره ی بقره). این گونه افراد رابطه ی خود را با خدای خود به کلی قطع کرده اند و تمام روزنه های نجات و سعادت را به روی خود بسته اند.پس نتیجه می گیریم که مجازات جاودانه چیزی بر خلاف عدالت خداوند نیست و این نتیجه شوم اعمال گناهکاران است.

یکی از حربه هایی که اهل سنت از آن استفاده کرده و بیان می دارند که خلافت و امامت مسلمین منحصر به امام علی و فرزندان مطهرش (صلوات الله و السلام علیهم) نیست و خلافت ابوبکر، عمر و عثمان(لعنت ‌الله‌علیهم‌اجمعین) به حق بوده است استفاده از حدیث فوق است که به قول آن ها منسوب به پیامبر عظیم الشأن اسلام(صلی الله علیه و آله و سلم) می باشد و معنای آن این است:« اصحاب من همانند ستارگانند، از هر كدام از آنها پیروی كردید، راه هدایت را یافته‌ایدو هدایت شده‌اید».حالا از چند جهت صحیح یا کذب بودن این حدیث را بررسی می کنیم:

اولاً اگر آسمانی مملو از ستاره ها را فرض کنیم که همگی در آن پراکنده اند و کسی که راهی را گم کرده است و می خواهد از آن طریق راهش را پیدا کند به امید و راهنمایی کدام ستاره برود؟ آیا همگی در یک راستا هستند و راهی واحد را نشان می دهند؟

اهل سنت می گویند بنا بر حدیث فوق ما از هر کدام از اصحاب پیامبر پیروی کنیم نجات یافته ایم.با چند دلیل می توان اثبات کرد که این حدیث بی اعتبار است و هرگز از پیامبر عظیم الشأن اسلام این چنین سخنی سر نمی زند.

حوادثی که بعد از وفات پیامبر(ص) در مورد اختلاف و کشمکش اصحاب اتفاق افتاد با حدیث فوق تناقض دارد.زیرا برخی از اصحاب پیامبر مرتد شدند(مانند اهل رّده که ابوبکر در زمان خلافتش به جنگ آن ها رفت)،برخی دیگر به هم اشکال گرفتند و طعنه می زدند و کار تا جایی رسید که برخی از اصحاب حتی دیگری را نیز کشتند(همانند به هلاکت رسیدن عثمان )و همچنین دیگری را لعن کردند(همانند معاویه«لعنة الله علیه» که پس از رسیدن به خلافتش بدعت لعن حضرت علی(ع) را پایه ریزی کرد) و جنگ های مختلفی که بعد از پیامبر رخ داد( مانند جنگ جمل، جنگ صفین، جنگ نهروان و ...) که همگی از اصحاب پیامبر بودند. از این جا مضحک بودن این حدیث معلوم می شود، چرا که همه ی اصحاب پیامبر عقیده ی واحدی نداشتند تا اگر از هر کدام از آن ها پیروی کنیم راه نجات را رفته ایم.

 ضمناً حدیث مذكور، با دهها حدیث متواتر دیگر تضاد دارد، مانند حدیث ثِقْلَیْن، حدیث 12 خلیفه که به امامت دوازده امام معصوم اشاره دارد ، حدیث «عَلَیْكُمْ بِالاَئمّه مِنْ اَهْلِ بَیْتِی؛ «بر شما باد به امامان از اهلبیت من» و حدیث:« اَهْلُ بَیْتِی كَالنُّجُومِ؛ «اهل بیت من مانند ستارگانند» و حدیث سفینه «مَثَلُ اَهْلِبَیْتِی كَسَفِینَهِ نُوحٍ ...» و حدیث: «اَلنُّجُومُ اَمانٌ لاَهْلِ الاَرْض ِمِنَ الْغَرْقِ وَ اَهْلُ بَیْتِی لاُمَّتِی اَمان مِنَ الاِخْتِلافِ ...؛ «ستارگان مایه حفظ اهل زمین از غرق شدن هستند، و اهل بیت من، برای امّت من، مایه حفظ از اختلاف هستند.»

( مستدرك حاكم، ج3، ص 149.)

به آنان که چشم و گوششان را بسته اند تا حقیقت را نبینند و نشنوند چه می شود گفت؟ به آنان که خودشان را از حبّ اهل بیت عصمت و طهارت دور کرده اند چه می توان گفت؟ آری حبّ اهل بیت عصمت و طهارت موهبتی از طرف خداوند متعال است که فقط نصیب اهلشان می شود.

در پناه حق

یا مولانا علی

به مهمانی خدا می رویم

سلام صاحب خانه

سفر و پاییز و برگ های زیبای الوان بانیان وصلی دوباره اند. برخیز که هنگام زاری نیست، گاه رفتن

به جست و جوی معشوق زمان خرسندی و لبخند های جاودانه است. برخیز که در عشق مسکن

گزیدن ارزشمندترین است، مگر همین عشق نبود که اول بار در دل تو لانه ساخت. پس آن

دست های گره شده، آن دویدن ها و شادی ها قطعاً سر انجام تلخی نخواهد داشت، ترانه هایی

را که زمزمه می کردی به یاد داری؟« تو که گفتی اگر به آتشم کشی اگر به... من تو را رها

نمی کنم» میزان عشق چشمانم را با ترازوی دلبستگی خودت بسنج، تو این سان که با استحکام

ایمان خود مومن هستی و وفای به عهد را می شناسی ، اصلاً نگران دلت نباش؛ نمی دانی به

کجا خواهی رفت، نمی دانی مهمانی است یا بزم عارفانه ی ملائک آسمانی. عشق را بی ریا و

بی تخلف ستایش نما. یعنی همین گونه که دلت رنگ آب است و مهربان هستی. اصلاً آیا عشق

همان سرچشمه ای نیست که مقربان خدا از آن می نوشند؟ همان آیینه ای که هیچ گاه دروغ

نمی گوید دل  توست و همان خورشیدی که غروب ندارد، عشق است؛ پس ای معشوق گریز پا

خودت بر گرد.

« مذهب عاشق ز مذهب ها جداست            عاشقان را ملت و مذهب خداست»

پس دانستیم که دلیلی برای جدایی وجود ندارد، حالا می توانی راهی شوی آهسته آهسته تا...

به نام خدایی که می بخشاید، می بخشاید و می بخشاید...

سلام!

این جا ماه مبارک رمضان است!

سلام های ما را از بالاترین طبقات آسمان –جایی که دیگر دست ابرها هم به آن نمی رسد- دریافت می کنید.

این جا ماه مبارک رمضان است!

درد دل های ما را از گوشه ترین نقطه ی دل –جایی که تا حالا پای شیطان به آن جا باز نشده است- می خوانید.

این جا ماه مبارک رمضان است!

صدای ما را از زیباترین مکان های دنیا –جایی که ملائک هم هنوز آن را ندیده اند- می شنوید.

آری! شک نکنید. این جا هم ماه مبارک رمضان است. جایی که نه تا حالا ابری دیده است و نه شیطانی تسخیر کرده. حتی ملائک هم اجازه ورود به آن را ندارند.

این جا جشنواره حضور انسان های آماده است. یک مسابقه ی تمام عیار. جشنواره ای که هر کس می خواهد... به آن که در ذهن دارد، ثابت کند که خودش است، و نه کس دیگر.

این جا میهمانی است. در سفره هایش عشق بسته بسته، بی شمار و بی حساب به شرکت کنندگان اهدا می شود. حتی روزی به آن هایی که آخر سفره، دست به سینه و مظلومانه نشسته اند می رسد.

هر آن چیز که از زیبایی بگویید، این جا یافت می شود. حیف است در این مسابقه خودتان نباشید و از آن که هستید، کم تر ظاهر شوید. حیف است سفره جمع شود، و هنوز دستانتان خالی باشد از عشق.

ما هم برای سهم داشتن در این جشنواره ی بزرگ، در وسع خودمان تلاشی مختصر کرده ایم. نامش را « بسته ی رمضانیه » گذاشته ایم و هر آن چه را که به ذهن ناقصمان رسید، در آن قرار دادیم و کادو پیچش کردیم.

نشانی گیرنده را هم نوشتیم: دیدگان پاک، دل های دریایی، گوشه ترین نقطه ی دل

نشانی فرستنده را هم که می دانید: کانون وبلاگ نویسان مذهبی

دعا کنید، برای ظهور آقا...

و اما بسته ی رمضانیه را می توانید اینجا ببینید. با کلیک بر روی همین متن آن را باز کنید که محتوای آن مطالب زیر است.

1)احادیثی پیرامون روزه

2)با امام سجاد(ع) در ماه مبارک رمضان

3)بهار قرآن و عرفان

4)پیام رمضان

5)تقویم تبلیغی

6)پرسش و پاسخ در مورد ماه رمضان

7)رمضان ماه معنویت و نور

8)روزه درمانی در کلام مولا علی(ع)

9)سوالات شرعی و پاسخ آن در مورد ماه مبارک رمضان

10)فضیلت اعمال مستحبی در این ماه مبارک

11)رمضان ایرانی

12)روزه داری در 150 سال قبل

13)ماه مبارک رمضان در دنیای مجازی

14)اختلاف در ثبوت هلال ماه از نظر فقه و علم

15)استهلال در ادب فارسی

16)اعلام عید فطر وظیفه ی حکومت است یا مراجع تقلید؟

17)رمضان در آیینه ی گرافیک

و

ختم گروهی قرآن.

پیشنهاد می کنم حتماً در سایت عضو شده و در ختم گروهی قرآن شرکت کنید که بسیار ثواب دارد.

مومنان را دو چیز خوشست: هنگام ملاقات با پروردگار خویش و به هنگام افطار.

پس هنگام افطار ما را هم از دعای خیر خودتان فراموش نکنید.

التماس دعا

یا مولا علی